Κυριακή, 2 Ιουνίου 2019

Β' Γύρος Εκλογών αυτοδιοίκησης. Εκτιμήσεις για τα αποτελέσματα.

Τα αποτελέσματα του Δεύτερου γύρου των εκλογών για την Τοπική Αυτοδιοίκηση πιστοποιούν την περαιτέρω στροφή του εκλογικού σώματος σε συντηρητική αλλά και αντιδραστική κατεύθυνση.

Τονίζω ιδιαίτερα τον όρο "Εκλογικό σώμα" και όχι "λαό" καθώς η πολύ μεγάλη αποχή αποτελεί κοινωνικά λαϊκά στρώματα εμφανώς απογοητευμένα και παραιτημένα από το πεδίο των πολιτικών αγώνων και της διεκδίκησης.

Η Στροφή έχει και χαρακτηριστικά ιδιαίτερα αντιδραστικά καθώς εξελέγησαν πρόσωπα, εκτός πολιτικής με αμφιλεγόμενη προέλευση και χειραγώγηση, τα οποία θα λειτουργήσουν ως αχυράνθρωποι μεγάλων συμφερόντων.

Ο Πολιτικός χώρος της ΝΔ και λοιπών ...συγγενών, "ανταρτών" και "επισήμων" συνδυασμών, αποκτούν τεράστιο έρεισμα στους Ο.Τ.Α. με ότι αυτό αναδεικνύει για το επόμενο διάστημα πολιτικής στους χώρους αυτούς.

Ο ΣΥΡΙΖΑ υφίσταται συντριπτικό πλήγμα καθώς, ως ηγεμονεύον, μέχρι τώρα κόμμα, εξαφανίζεται σχεδόν από τους Ο.Τ.Α.

Για εκείνους που αναρωτιούνται για την δυναμική και το έρεισμα που δείχνουν υποψήφιοι του ΚΙΝΑΛ/ΠΑΣΟΚ, μην ξεχνάτε ότι ο εν λόγω χώρος είναι αποθήκη μηχανισμών και νομής εξουσίας. Πάνω σε αυτή τη λειτουργία χειραγωγεί ψηφοφόρους και κρατά σοβαρό μερίδιο εξουσίας.

Από τα ενδεικτικά ΠΑΡΑΞΕΝΑ του Β' Γύρου:

Δήμος Πειραια:  Η Αποχή σε επίπεδα ρεκόρ από το 50% στο 66%
Ο Συνδυασμός του δημάρχου Πέτρου Μόραλη, στον 2ο γύρο παρουσίασε ΜΕΙΩΣΗ των ψήφων του κατά 5753 ψήφους(!!!)

Όσον αφορά τον πολιτικό χώρο του ΚΚΕ, που αποτελεί και το βασικό κόμμα οργανωμένης έκφρασης των λαϊκών στρωμάτων τα τελικά αποτελέσματα έχουν τις εξής  αναγνώσεις:

Το ΚΚΕ μέσω της "Λαϊκής Συσπείρωσης" άσκησε την Δημοτική εξουσία σε 5 Δήμους συνολικά την επικράτεια. Θα ήθελα να δούμε την μεταβολή αυτής της επιρροής, στους ΠΡΩΤΟΥΣ ΓΥΡΟΥΣ των δημοτικών εκλογών, από το 2014 στο σημερινό 2019. Έτσι θα μπορέσουμε να βγάλουμε αρκετά συμπεράσματα:

ΠΑΤΡΑ  Από 25,06% το 2014 στο 40,60% το 2019. Ο Δήμος έμεινε στα χέρια του ΚΚΕ

ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗ Από 26,28% το 2014 στο 23,69% το 2019. Ο Δήμος άλλαξε χέρια.

ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗ Από 22,36% το 2014 στο 29,89% το 2019. Ο Δήμος άλλαξε χέρια.

ΧΑΪΔΑΡΙ Από 18,43% το 2014 στο 25,43% το 2019. Ο Δήμος άλλαξε χέρια.

ΙΚΑΡΙΑ  Από 44,10% το 2014 στο 33,97% το 2019. Ο Δήμος άλλαξε χέρια.

Εδώ έχουμε κάποια σημαντικά συμπεράσματα:
  • Με εξαίρεση την Ικαρία, το ΚΚΕ είτε διατήρησε είτε αύξησε την επιρροή του μέσα από την δημοτική πολιτική του στην 5εατία που πέρασε. 
  • Μάλιστα στην ΠΑΤΡΑ, η επιρροή αυτή εκτινάχτηκε σε ύψη ρεκόρ σε Πανελλαδικό επίπεδο.
  • Ο Παράγοντας "Πολιτικός ηγέτης-Δήμαρχος-Πρόσωπο" και η εμβληματική του προσωπικότητα αποδεικνύεται περίτρανα σοβαρός παράγοντας για την επιρροή. Το παράδειγμα Πελετίδης αποτελεί κορυφαίο.
  • Το Κόμμα, οι δημοτικές του παρατάξεις, ακόμα και μέσα από το συγκεκριμένο πολιτικό συντηρητικό πλαίσιο στους Ο.Τ.Α. αποδεικνύεται ότι μπορεί να ασκήσουν φιλολαϊκή πολιτική εξουσίας.
  • Το ότι οι 4/5 αυτούς δήμους άλλαξαν χέρια, άνετα οφείλεται σε παρασκηνιακούς συσχετισμούς αντι-ΚΚΕ συμφωνιών, που δεν αλλάζουν τα προηγούμενα. Σίγουρα αποτελεί πρόβλημα αλλά είναι αποτέλεσμα και εξωγενών παραγόντων.
  • Τα παραπάνω συμπεράσματα αποδεικνύουν περίτρανα ότι το Κόμμα, μέσα από συγκροτημένες δημοτικές παρατάξεις, διευρυμένες σοβαρά και ώριμα αλλά και επικεφαλής πρόσωπα ευρύτερης αποδοχής αποτελούν σοβαρό εφαλτήριο για το αύριο.

Ο "Καλλικράτης" και η απλή αναλογική σε σχέση με τους εκλεγμένους δημάρχους, είναι δίκοπο μαχαίρι για τις προθέσεις και τα αποτελέσματα λειτουργίας στα μελλοντικά Δημοτικά συμβούλια.
Μπορεί κάποιοι απ τη μία να υποστηρίζουν ότι αυτό θα βάλει "φρένο" σε ηγεμονικές πλειοψηφικές συμπεριφορές αλλά ο αντίλογος μιλά για παρασκήνιο, συναλλαγές, εκβιασμούς, εξαγορές σε νοσηρό κλίμα.

Ως τελικό συμπέρασμα:
Οδεύουμε σε επικίνδυνη συντηρητική στροφή στο εκλογικό σώμα με επιλογές αφασίας και νοσηρών παραγόντων διαπλοκής και αχυρανθρώπων συμφερόντων. 
Επίσης οδεύουμε σε περαιτέρω περιθωριοποίηση μεγάλων τμημάτων πληθυσμού, που απέχουν από το πολιτικό γίγνεσθαι.
Εν όψει των επερχόμενων βουλευτικών εκλογών, έχουμε, ως αριστερά και ταξικό κίνημα ένα μεγάλο στοίχημα μπροστά μας:
  • Να πείσουμε τους απογοητευμένους να δώσουν τη μάχη τους στο πολιτικό πεδίο
  • Να μειώσουμε την αποχή.
  • Να αλλάξουμε τρόπους επικοινωνίας με τα λαϊκά στρώματα.

Έχουμε πολλά να συζητήσουμε στο αμέσως επόμενο διάστημα.





Τρίτη, 28 Μαΐου 2019

Σκέψεις μετά τις Ευρωεκλογές 2019 με την αγωνία των επιρροών στο ΚΚΕ



Τα αποτελέσματα των Ευρωκλογών έχουν ήδη πάρει την τελική τους μορφή. Έχουν ειπωθεί πάρα πολλά πράγματα και ήδη τρέχουν και οι πρώτες εκτιμήσεις και προσεγγίσεις. 
Αυτό που μένει είναι να σταθούμε πάνω σε κάποιες σκέψεις που αυτή τη στιγμή έχουν μια προτεραιότητα. Πάντα από τη σκοπιά της αριστερής ταξικής ανάλυσης.

Συμπεράσματα

  • Η Αριστερά, ως σκέψη, ιδεολογία, κοινωνική προσέγγιση, είναι πλέον σαφής μειοψηφία στην Ελληνική κοινωνία. Σε όλα τα επίπεδα: Πολιτική, Κοινωνία, Φιλοσοφία, Τέχνη, Σχέσεις. Αυτό έρχεται σαν συνέχεια δύο πραγμάτων:
    • Η Ψευδεπίγραφή χρήση της από "αριστερά" κόμματα οδήγησε συστηματικά στην συκοφάντησή της μέσα στην κοινωνία και εν τέλει στην απόρριψή της από μεγάλες ομάδες του λαού.
    • Η Περαιτέρω όξυνση της καπιταλιστικής κρίσης σε συνδυασμό με την απουσία ταξικών Κομμουνιστικών κομμάτων στην Ευρώπη, οδήγησε στο να παίζει η Ακροδεξιά σε ένα "ανεξέλεγκτο γήπεδο" δημαγωγώντας ασύστολα στις λαϊκές μάζες.
    • Η Συκοφάντηση, σε επίπεδο χυδαιότητας, του Σοσιαλισμού και της παρακαταθήκης του στην ιστορία συνεχίζεται με όλο και εντεινόμενους ρυθμούς, γεγονός που οδηγεί λαούς στην απομάκρυνσή τους από τις αρχές και τις αξίες του.
  • Οι Νεοφασιστικές και ακροδεξιές αντιλήψεις έχουν πλέον εισχωρήσει πλατιά στις λαϊκές μάζες και δεν είναι αποκλειστικό "προνόμιο" των εγκληματιών του Μιχαλολιάκου. Φασιστικές απόψεις, άλλοτε soft, άλλοτε σκληρές, υπάρχουν πλέον τόσο στην Ν.Δ. όσο και στον Βελόπουλο και στο μόρφωμά του. Άρα οι απόψεις περί "ήττας" της "Χρυσής Αυγής" είναι κοντόφθαλμες και εξωπραγματικές.
  • Το Κ.Κ.Ε., βασικός και κύριος εκφραστής της αριστεράς στον τόπο μας, υφίσταται για μένα από Στασιμότητα έως Ήττα. 
    • 6,11% το 2014 σε συνθήκες που αβαντάριζαν τον ΣΥΡΙΖΑ, συνεπώς αρνητικές για το ΚΚΕ και 350.000 ψήφοι περίπου.
    • 5,37% σήμερα και 288.000 ψήφοι περίπου, σε συνθήκες που το ευνοούσαν πολιτικά μετά την πολιτική μετεξέλιξη του ΣΥΡΙΖΑ.
    • Μιλάμε για απώλεια 62.000 ψήφων και 0,74 ποσοστιαίων μονάδων.
    • Μιλάμε για μείωση κατά 18% της εκλογικής του βάσης, που σημαίνει περίπου 2 στους 10 ψηφοφόρους από το 2014 είτε δεν ήρθαν είτε δεν το ψήφισαν.
    • Η Απουσία του Ρ/Σ/ 902 Αριστερά στα FM αποδεικνύεται σοβαρότατο κενό, που έρχεται να θυμίζει πάντα τα κραυγαλέα λάθη που έγιναν στην εποχή του κλεισίματός του.

Σκέψεις-Παρατηρήσεις:

Καθώς, το ενδιαφέρον μου στέκεται στο τι θα κάνει το εργατικό και λαϊκό κίνημα εν όψει των εξελίξεων  και των εκλογών που έρχονται, που σημαίνει τι θα κάνει το ΚΚΕ ως βασικός εκφραστής των λαϊκών συμφερόντων:

  • Η Προσέγγιση και ο σχολιασμός των αποτελεσμάτων των εκλογών από το ΚΚΕ σε πρώτη φάση δείχνει ανεπάρκεια και λαθεμένα συμπεράσματα. (Εκτός αν αυτά που διαβάσαμε δεν αφορούν τον εσωκομματικό διάλογο)
  • Το ΚΚΕ θα κινδυνεύσει σοβαρότατα, στις εκλογές που έρχονται να υποστεί περαιτέρω συρρίκνωση από την δικομματική πίεση και τα διλήμματα.
  • Τελευταία το Κόμμα, στον τομέα των σύγχρονων μέσων δράσης: Social media, You tube, ΜΜΕ, έχει κάνει σημαντικά βήματα και ανοίγματα, τα οποία πρέπει περαιτέρω να εξελιχθούν.
  • Η προσέγγισή του με άλλους φορείς και ομάδες δράσης σε επίπεδο γειτονιάς, δήμων, οφείλει να γίνει πιο ανοιχτή και λιγότερο φοβική ή καχύποπτη.
  • Εν τέλει το Κόμμα στους μαζικούς χώρους οφείλει να "χωθεί" παντού. Όχι ξεκομμένο και απομονωμένο. Με τις δικές του απόψεις, μέσα στο καμίνι των εξελίξεων.

Αυτός είναι ένας μπούσουλας σκέψεων ανθρώπων, που ανήκουν στον πολιτικό περίγυρο του κόμματος και πιστεύω ότι εκφράζει την αγωνία των επιρροών του. Μπορεί, άνετα, ίσως και να επιβάλλεται, να ανοιχθεί ένας διάλογος πάνω σε αυτά τα θέματα.

Τα όσα έρχονται είναι ακόμα πιο δύσκολα και θα αποτελέσουν πρόκληση για την παρουσία μας.



Τετάρτη, 13 Μαρτίου 2019

Κλείνουν τα σχολεία λόγω ...Μαθητών τροσφύγων: Κάπου τους έχουμε ξαναδεί όλους αυτούς



Ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του Δημοτικού Σχολείου στο Βαθύ Σάμου, αποφάσισε να κάνει ...Αποχή από το σχολείο των μαθητών καθώς αναμένεται να λειτουργήσει ειδικό εκπαιδευτικό απογευματινό τμήμα εκπαίδευσης σε 14 μικρά παιδιά προσφυγόπουλα.

Το θλιβερό αυτό επεισόδιο αποτελεί συνέχεια ανάλογων τέτοιων επεισοδίων, ευτυχώς μεμονομένων, όπου "γονείς" έκλεισαν σχολεία για να μην μολέψουν προσφυγόπουλα τα δικά τους παιδιά.

Η Αλήθεια είναι ότι η Ιστορία παίζει παράξενα παιχνίδια. Και ανακυκλώνει φαινόμενα και στάσεις ζωής. 

Κάπου τους έχουμε δει αυτούς όλους ! δεν νομίζετε ;

Για σκεφτείτε !

Τους παρακολουθήσαμε εμβρόντητοι να αλαλάζουν "Άρον Άρον Σταύρωσον Αυτόν!" εκεί στην Ιερουσαλήμ μπροστά στο αιματόβρεκτο σώμα του Ιησού.

Τους παρακολουθούσαμε να λιθοβολούν μέχρι θανάτου τον Άγιο Στέφανο.

Τους έχουμε δει στις Ρωμαϊκές αρένες να γλεντοκοπούν την ώρα που τα λιοντάρια κατέτρωγαν τις σάρκες των πρώτων Χριστιανών Μαρτύρων.

Ήταν σίγουρα εκεί που ο όχλος ξήλωνε και κατέστρεφε μαζικά τους Αρχαίους Ελληνικούς Ναούς κάτω από τις επίσημες εντολές τότε του Θεοδόσιου του Βυζαντίου.

Εμφανίζονται πάλι να κομματιάζουν το σώμα της Υπατίας στην Αλεξάνδρεια. Αυτή τη φορά ομνύοντες εις το όνομά Του και πάλι.

Θα τους συναντήσουμε ακόμα σε χιλιάδες περιπτώσεις αλαλαγμών και μίσους που συνδέθηκαν με την διαπόμπευση και τον θάνατο.

Στις χιλιάδες δυστυχισμένες Γυναίκες που κάηκαν ζωντανές στην πυρά της "εξιλέωσης" αφού κάποιοι "Χριστεπώνυμοι" της βάφτισαν "Μάγισσες".

Έτσι και εδώ λοιπόν, κάποιοι, ανά την Ελλάδα, δηλώνοντες "ευπρεπείς" πολίτες και γονείς απομακρύνουν τα παιδιά τους από τα "μιασμένα" προσφυγόπουλα για να διατηρήσουν την καθαρότητα άραγε τίνος ;

Αυτούς τους ανθρώπους της διπλανής πόρτας, θα τους συναντήσουμε στις Εκκλησίες μας να περιφέρονται τη Μεγάλη Σαρακοστή και ακολούθως τη Μεγάλη Βδομάδα. Θα κρατάνε στο χέρι κερί ή την Ιερή Σύνοψη. Θα ψέλνουν με ιερείς τα εκκλησιαστικά απολυτίκια. Θα δηλώνουν καθαροί στην ψυχή και λευκοί στην συνείδηση.

Ίσως θα μεταλάβουν των Αρχάντων Μυστηρίων.

Και θα συνεχίσουν την ίδια τους τακτική, τις ίδιες συμπεριφορές τους. Λησμονώντας ότι έτσι προσβάλλουν έργω και λόγω την ίδια τη διδαχή του Ιησού, εκείνου που υποτίθεται λατρεύουν και επικαλούνται. Εκείνου που αναγκαστικά διώχτηκε από τη Γη Του για να έρθει στο φως πρόσφυγας και ο Ίδιος σε ένα σπήλαιο της Βηθλεέμ.

Δεν έχουν να χωρίσουν τίποτα σε μίσος και παλιανθρωπιά από τους Γραμματείς και Φαρισαίους υποκριτές, τους οποίους κακήν κακώς εκδίωξε και αναθεμάτισε ο ίδιος ο Ιησούς.

Εκεί θα τους βρίσκουμε λοιπόν, θλιβερές καρικατούρες φθόνου και μισαλλοδοξίας στα έσχατα της περιφρόνησής μας.


Και για να συνέλθει η ψυχή μας ένα βίντεο από τους μαθητές του 1ου ΕΠΑΛ και ΕΚ Άργους για αυτό ακριβώς το θέμα.


Κυριακή, 10 Φεβρουαρίου 2019

Όταν η ΕΡΤ κάνει σειρές κάποιοι μηντιάδες τους πιάνει αναφυλαξία


Για να πούμε λίγα πράγματα για τα τρέχοντα τηλεοπτικά δρώμενα που έχουν να κάνουν με τις τηλεοπτικές σειρές. Όπως ξέρουμε, στις 31 Γενάρη, ξεκίνησε στην ΕΡΤ να προβάλλεται η τηλεοπτική σειρά:

"Η ΖΩΗ ΕΝ ΤΑΦΩ"

Σε Σενάριο-Σκηνοθεσία ΤΑΣΟΥ ΨΑΡΡΑ

Η Σειρά, αποτελεί μεταφορά στην τηλεοπτική Οθόνη του πολύ μεγάλου κλασικού μυθσιτορήματος του Στρατή Μυριβήλη και αφορά την περίοδο του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, τότε που ο συγγραφέας είχε αντιπολεμικές ριζοσπαστικές ιδέες για την εποχή πριν εναγκαλιστεί αργότερα τον φασισμό του Μεταξά και ότι αυτό κουβαλούσε.

Το θέμα όμως τώρα δεν είναι αυτό. Το θέμα είναι ότι η συγκεκριμένη σειρά, αφού πέρασε πρώτα από τις γνωστές συμπληγάδες ετών που είχαν να κάνουν με την έγκριση του προϋπολογισμού της, έρχεται να ταράξει τα τηλεοπτικά δρώμενα καθώς είναι η μοναδική τηλεοπτική σειρά που αφορά την λογοτεχνική μυθοπλασία.


Εκείνο όμως που πραγματικά προκαλεί και είναι άξιο λόγου είναι η ενορχηστρωμένη επίθεση των διάφορων "μαϊντανών" κριτικών της αγοράς με βομβαρδισμό σχολίων και "διαπιστώσεων" ότι:

  • "Η Σειρά δεν αρέσει"  
  • "Η σειρά δεν τραβάει"
το ...μακρύ τους και το ...κοντό τους.

Σίγουρα σε μια τηλεοπτική σειρά υπάρχει κριτική και οφείλει να υπάρχει. Και φυσικά θα έχει και αρνητικά ή ελλειμματικά στοιχεία. 
Άλλο όμως αυτό και άλλο η απόρριψη.

Βέβαια οι ιδιωτικοί τηλεοπτικοί σταθμοί, ειδικά στα τρέχοντα χρόνια, ούτε καν έχουν αποτολμήσει να ανεβάσουν τέτοια δημιουργία. Γνωρίζουμε τις προτιμήσεις στην υποκουλτούρα, στα realities, στη λογική του "μεγάλου αδελφού", στις φτηνές και ελεεινές παραγωγές όπως και στις σαπουνόπερες.

Φυσικά και οι καναλάρχες και η γνωστή ακολουθία γύρω τους, ξέρουμε καλά ότι πραγματικό στόχο έχουν την ΕΡΤ, τη Δημόσια τηλεόραση, την παραγωγή πραγματικού πολιτισμού και τέχνης.


Δείτε τη σειρά ! Φυσικά και έχει αδυναμίες. φυσικά και παραλείψεις. Είναι όμως μια παραγωγή μεγάλη, που σέβεται την τέχνη, την μυθοπλασία και το κοινό της πάνω απ' όλα.


Πέμπτη, 3 Ιανουαρίου 2019

Τζαβαλάς Καρούσος: Ένας Ηθοποιός Αγωνιστής

Τζαβαλάς Καρούσος - Έπεσε ορθός κι ωραίος, όπως στάθηκε σ’ όλη του τη ζωή


Διαβάζουμε και μεταφέρουμε από:   Blog "Οικοδόμος"

Σαν σήμερα, στις 3 του Γενάρη 1969, έφυγε από τη ζωή ο κομμουνιστής ηθοποιός και ποιητής Τζαβαλάς Καρούσος, του οποίου η καλλιτεχνική  δραστηριότητα υπήρξε συνυφασμένη με τους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες του τόπου μας.
Ο Καρούσος, ακόμη και στις δυσκολότερες στιγμές, εξόριστος στην Ικαρία, στη Μακρόνησο και στον Αη Στράτη δεν έπαψε ποτέ να υπηρετεί πιστά την τέχνη του, δίνοντας πνοή στο θέατρο της εξορίας. Λίγο πριν πεθάνει (στο Παρίσι) είχε απολυθεί βαριά άρρωστος από την Γυάρο όπου τον είχε εξορίσει η Χούντα.

Μεταφέρουμε στο διαδίκτυο κείμενο που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Ελεύθερη Πατρίδα, «εβδομαδιαία έκδοση Ελλήνων εξωτερικού» (πηγή: Αρχεία Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας – ΑΣΚΙ), οχτώ μερες μετά το θάνατό του, πλούσιο σε βιογραφικά στοιχεία και αναφορές στην καλλιτεχνική και αγωνιστική δράση του Τζ. Καρούσου.

Το περιοδικό ανακοινώνει πρώτα το θάνατο του Τζ. Καρούσου. Διαβάζουμε για τη σύλληψη και κράτησή του από τα όργανα τους χούντας των συνταγματαρχών, τα βασανιστήρια που δέχτηκε, που είχαν αποτέλεσμα να επιδεινωθεί η ήδη κλονισμένη υγεία του. Παραθέτουμε το σχετικό απόσπασμα:

Ο μεγάλος καλλιτέχνης και αγωνιστής της Δημοκρατίας Τζ. Καρούσος δεν ζει πια. Πέθανε σε μια παρισινή κλινική την περασμένη βδομάδα σε ηλικία 64 ετών, ύστερα από εγχείρηση ιλεού. Τον συνόδεψαν στην τελευταία του κατοικία, στο νεκροταφείο της Μπανιέ, με βαθύτατη οδύνη, οι συγγενείς, οι φίλοι του, οι Έλληνες δημοκράτες που ζουν στη γαλλική πρωτεύουσα, εξέχοντες Γάλλοι παράγοντες της πολιτικής και της Τέχνης και πολύς κόσμος. Ο θάνατός του αφήνει ένα μεγάλο κενό στον τομέα της ελληνικής τέχνης αλλά επίσης και στο μέτωπο της δημοκρατίας, στο οποίο ήταν στρατευμένος ο αξέχαστος αγωνιστής.

Γ. Ρίτσος, Ασπ. Παπαθανασίου, Τζ. Καρούσος και Φ. Ταξιάρχης
απάγγειλαν ποιήματα στη «βραδιά Μπρεχτ» που οργάνωσε
το περιοδικό Επιθεώρηση Τέχνης στις 18/12/1961

Ο Τζ. Καρούσος είναι ένα ακόμη θύμα της φασιστικής δικτατορίας. Συνελήφθη την πρώτη νύχτα του πραξικοπήματος κι έζησε  όλο το δράμα που πέρασαν στο στρατόπεδο του Ιπποδρόμου και σε συνέχεια της Γιούρας οι πολιτικοί αντίπαλοι της Χούντας. Στη διάρκεια της κράτησής του γνώρισε πολλές δοκιμασίες. Βασανίσθηκε απάνθρωπα σε σημείο που η υγεία του κλονίσθηκε ανεπανόρθωτα. Οι δεσμοφύλακές του δεν τον άφησαν ελεύθερο παρά μόνο όταν φοβήθηκαν πως μπορούσε να πεθάνει στα χέρια τους. Άρρωστος και ταλαιπωρημένος έφτασε στο εξωτερικό από όπου δεν έπαψε ούτε στιγμή να καταγγέλλει  τη φασιστική χούντα και να εργάζεται για την υπόθεση της ελευθερίας και της δημοκρατίας, όπως είχε κάνει άλλωστε σε όλη του τη ζωή.

Στη συνέχεια παρατίθεται το άρθρο του Γιώργη Παρνασσού που είναι «αφιερωμένο στη ζωή και το έργο του αξέχαστου φίλου και συναγωνιστή Καρούσου».

ΕΝΑΣ ΜΕΓΑΛΟΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ

Αθόρυβα, σε ώρα πανεθνικής μάχης, έφυγε απ‘ ανάμεσά μας ―έπεσε στις γραμμές της αντιδικτατορικής πάλης είναι το πιο σωστό― ο αξέχαστος φίλος και συναγωνιστής, ο διακεκριμένος πρωταγωνιστής της ελληνικής θεατρικής σκηνής Τζαβαλάς Καρούσος.

Πέθανε σε ξένους τόπους, σε μια παγερή παρισινή κάμαρα, καθώς έδινε τη μάχη για τη λευτεριά του δικού του τόπου. και πέθανε λεβέντικά, έτσι όπως στάθηκε σ’ όλη του τη δοκιμασμένη ζωή.

Είχε γεννηθεί στη Λευκάδα στα 1904. Το πραγματικό του όνομα ήταν Καρούσος Τζαβαλάς. Αργότερα τ’ άλλαξε σε Τζαβαλάς Καρούσος. Κι έτσι τον γνωρίσαμε, έτσι μπήκε στην καρδιά του λαού, πρώτος και καλύτερος στους πολύχρονους εθνικούς κοινωνικούς και θεατρικούς αγώνες. Γιατί και το θέατρο στάθηκε για τον Καρούσο ένας στίβος αδιάκοπης ασυμβίβαστης πάλης, μια χωρίς δισταγμούς και αμφιταλαντεύσεις προσπάθεια, για το αισθητικό και ιδεολογικό ανέβασμα του θεατρικού κοινού, για την εκπολιτιστική καλλιέργεια του λαού μας. Για τούτο, γι’ αυτή του τη θαραλλέα μάχη που έδινε, κάτω από σκληρές και αντίξοες συνθήκες, καθημερινά από τη σκηνή ο αλησμόνητος μαχητής, κι αγαπήθηκε και τιμήθηκε ξεχωριστά απ’ το λαό κι έφτασε, με τον καιρό, να λογαριάζεται μια προσωπικότητα διαμορφωμένη μέσα σ’ αυτόν.

Τζαβαλάς Καρούσος

Έκανε θεατρικές σπουδές στην Αθήνα κι αργότερα στο Παρίσι. Κι εκεί, στο σταυροδρόμι του κόσμου των ιδεών, μπήκε στο προοδευτικό κίνημα, χωρίς, μ’ όλες τις σκληρές δοκιμασίες που πέρασε το ελληνικό κίνημα κι ο ίδιος προσωπικά, να μετακινηθεί από τις γραμμές αυτές μέχρι την ύστατη ώρα του.

Στα πρώτα χρόνια έπαιξε πρωταγωνιστής στο Άρμα της Θέσπιδας και σε άλλους σημαντικούς θιάσους. Αργότερα στάθηκε από τους πρωταγωνιστές του Εθνικού. Εκεί τον βρήκε και η ξένη κατοχή. Και ήταν από τους πρώτους που περάσανε στις γραμμές της Εθνικής μας Αντίστασης.

Έτσι πρωτοστάτησε στη δημιουργία του ΕΑΜ ηθοποιών και του «Συνεταιρισμού Ηθοποιών και Τεχνικού Προσωπικού Εθνικού Θεάτρου» που είχε ιδρυθεί για αντιστασιακούς κυρίως σκοπούς. Τότε τάξανε να διώξουνε και το διορισμένο από τους Γερμανούς διευθυντή του Εθνικού. Στη συνέλευση των ηθοποιών, που έγινε στο φουαγιέ του Εθνικού, το λόγο πήρε ο Καρούσος και κατηγόρησε ανοιχτά και κατά πρόσωπο το διοριμένο διευθυντή του θεάτρου  «για συνεργασία με τον καταχτητή». Η συνέλευση κήρυξε αυτόν τον διευθυντή ανεπιθύμητο και ανέθεσε τη διεύθυνση στον Άγγελο Τερζάκη.

Μα το τόλμημα εκείνο δεν πέρασε χωρίς συνέπειες. Και πραγματοποιήθηκε σε λίγο το περίφημο μπλόκο του Εθνικού Θεάτρου, όπου συνελήφθησαν από τους Γερμανούς και τους συνεργάτες τους, ο Πέλος  Κατσέλης, ο Γιάννης Βεάκης, ο Γ. Γληνός κ.ά. Ο Καρούσος κατόρθωσε να διαφύγει και να συνεχίσει την αντιστασιακή του δράση μέχρι την απελευθέρωση. Παράλληλα τον ίδιο καιρό, έγραφε δοκίμια και μελέτες για το νεοελληνικό θέατρο κι έδινε θεατρικές μεταφράσεις. Μια από αυτές ήταν και τα «Θαμπά τζάμια» του Ουκρανού συγγραφέα Γ. Ζαπόλα, έργο με συμβολισμούς φανερούς για την τοτινή κατάσταση στην Ελλάδα. Το ανέβασε, στο θέατρο «Πάνθεον», στα 1943, ένας μαχητικός θίασος, ο θίασος Βεάκη-Μανωλίδου-Παππά και γνώρισε μεγάλη επιτυχία. Γι’ αυτό και οι παράνομοι «Πρωτοπόροι» του Νοέμβρη του 1943 γράψανε: «Ένας θερμός έπαινος αξίζει στον Καρούσο για τη μετάφρασή του αυτή και στη διεύθυνση του θιάσου για την εκλογή της».

Τζ. Καρούσος, Κ. Γαβριηλίδης και Ζην. Λεφάκης
εξόριστοι στον Αη Στράτη (1952)

Την ίδια λεβεντιά έδειξε ο Καρούσος και στα μετακατοχικά χρόνια του εμφυλίου πολέμου. Και πέρασε το Μακρονήσι παλικαρίσια και στάθηκε ορθός στις αβάσταχτες σκληρές δοκιμασίες, χωρίς κανένα συμβιβασμό, μέχρι το τέλος (1947-1952). Και γύρισε από την εξορία τσακισμένος και άνεργος. και πάλι δεν συμβιβάστηκε. Δούλεψε στον κινηματογράφο για να ζήσει και πάντα κατάφερνε να δημιουργεί προσωπικούς θιάσους, για να προωθήσει το καλλιτεχνικό του πιστεύω και να βοηθήσει στο ελπολιτιστικπό ανέβασμα του λαού.

Και αναμφίβολα η προσφορά του αυτή στάθηκε εξαιρετικά αξιοσημείωτη, τόσο για το νεοελληνικό θέατρο, όσο και για το σύγχρονο ελληνικό θεατρικό κοινό. Και τα δυο τ’ αγάπησε με γνήσιο πάθος και τα βοήθησε αποφασιστικά. Γιατί ο Καρούσος ήταν ένας μεγάλος ηθοποιός, ένας δημιουργός που η κάθε ερμηνεία ήταν και μια αληθινή προσωπική σύνθεση. Διάλεγε πάντα κλασικό ρεπερτόριο και διακρίθηκε, κυρίως, στην τραγωδία και τους σεξπηρικούς ρόλους.

Πηγαία καλλιτεχνική φλέβα, μορφή δραματ…(σβησμένες λέξεις) ανθρώπινη, «φυσική» σκηνική παρουσία, δεξιο…(σβησμένες λέξεις)ση εύκαμπτη καθαρή άρθρωση και θερμή φωνή, η καλύτερη ίσως φωνή του ελληνικού θεάτρου, και προπάντων εσωτερικό παλμό, που συμπληρώνονταν από αναμφισβήτητη επαγγελματική ευθύνη και καλλιτεχνική δεοντολογία. Κι ακόμη μια καλλιέργεια βαθύτατη κι ευρύτατη (αναγνωριζόταν από τους πιο μορφωμένους Έλληνες ηθοποιούς) που τον ανέδειξε και σε εξαιρετικό μεταφραστή, δοκιμιογράφο του νεοελληνικού θεάτρου, αλλά κι αξιόλογο ποιητή, Η «Μεγάλη Παρασκευή» του (συνομιλία με το συνάδελφο Ιησού για τη Μακρόνησο) είχε κριθεί ευνοϊκότατα και είχε μάλιστα προκαλέσει μεγάλο ενδιαφέρον και συζητήσεις.

Γ. Κοντούλης, Τζ. Καρούσος και Τζ. Νασιώτου στον «Εμπορο της Βενετίας».
(Η Αυγή, 4/3/1967 – Πηγή: ΑΣΚΙ)

Θυμάμαι τον Καρούσο στην τελευταία του δημιουργική προσπάθεια. Ήταν στον Πειραιά, στα πλαίσια μιας γενικότερης προσπάθειας του Δήμου. Είχε ανεβάσει τον «Έμπορο της Βενετιάς, μ’ εξαιρετική επιτυχία. Ήμασταν μαζί με τον Μίκη, στο καμαρίνι του και κάναμε τα όνειρα της Δημοκρατίας και του Εκπολιτισμού. Σχέδια και προοπτικές, μικρές και μεγάλες κι άπιαστες, για λαϊκά θέατρα, λαϊκά σπουδαστήρια, λαϊκές γιορτές, συναυλίες και τόσα και τόσα. Ο αξέχαστος φίλος ήταν συγκινημένος, γιομάτος ενθουσιασμούς και νεανικό παλμό. Κι όσο προχώραγε η συζήτηση, τόσο φλογίζονταν και φώτιζαν τα μάτια του και γελούσε το πρόσωπό του και μίλαγε και χειρονομούσε και μάκραιναν τα μεγάλα δημιουργικά όνειρά μας για το λαϊκό εκπολιτισμό.

Έτσι τον θυμάμαι για τελευταία φορά κι ήταν η πρώτη που τον αντίκριζα τόσο εναρμονισμένο με τους εσωτερικούς του πόθους. Από τότε δεν τον ξανάδα πια. Ήρθε η σκοτεινή νύχτα των μαύρων συνταγματαρχών. Τα όνειρα γκρεμίστηκαν, το θέατρο έκλεισε, ο ακριβός συναγωνιστής πήρε και πάλι αγόγγυστα το σκληρό δρόμο της εξορίας.

Γ. Ρίτσος, Μ. Θεοδωράκης, Τζ. Καρούσος και Μέντης Μποσταντζόγλου
στα ψηφοδέλτια της ΕΔΑ, στις βουλευτικές εκλογές του 1964.
(Η Αυγή, 21/1/1964 – Πηγή: ΑΣΚΙ)

Παρά τα κάποια χρόνια του και την κλονισμένη υγεία του, από τις παλιές ταλαιπωρίες και περιπέτειες, στάθηκε ξανά, για μια ακόμη φορά, άξιος πατριώτης κι ασυμβίβαστος αγωνιστής. Τον βασάνισαν σκληρά κι απάνθρωπα, αλλά δεν λύγισε. Κι αναγκαστήκανε να τον αφήσουν ετοιμοθάνατο για ν’ αποφύγουνε την ευθύνη του θανάτου του και τη γενική κατακραυγή. Έτσι κατόρθωσε να περάσει στο εξωτερικό, για να συνεχίσει όπως πάντα τον αγώνα του για τη Δημοκρατία. Έδωσε συνεντεύξεις, μίλησε σε συγκεντρώσεις, διαφώτισε την παγκόσμια κοινή γνώμη για το στυγνό και βάρβαρο φασιστικό καθεστώς των στρατοκρατών. Παρουσιάστηκε σε διεθνούς κύρους Οργανισμούς και κατήγγειλε επίσημα τις κτηνώδεις μέθοδες βίας της φασιστικής Χούντας:

«Τον Παναγιώτη Ελή, επίλεκτο μέλος της Αντίστασης, τον σκότωσαν μπροστά στα μάτια μας επειδή αρνήθηκε να φωνάξει το σύνθημα που τον υποχρέωσαν… Σε μένα τον ίδιο προκάλεσαν, μαζί με άλλα ψυχικά και σωματικά βασανιστήρια, εγκαύματα στα πιο ευαίσθητα σημεία του κορμιού μου, επειδή αρνήθηκα να υπογράψω δήλωση νομιμοφροσύνης στο στρατοκρατικό καθεστώς. Μερικές ημέρες αργότερα δεν ήμουν άνθρωπος παρά ζωντανό πτώμα…»

Και την αντιδικτατορική του πάλη την συνέχισε μέχρι την τελευταία του ώρα. Κι έπεσε στη μάχη αυτή ορθός κι ωραίος, όπως στάθηκε σ’ όλη του τη ζωή.

Πηγή:  Blog "Οικοδόμος"