Κυριακή, 30 Σεπτεμβρίου 2018

Στα γήπεδα του αγώνα για μια άλλη κοινωνία

Σπουδαίοι ποδοσφαιριστές που πρωτοστάτησαν στους λαϊκούς αγώνες
Ο Νίκος Γόδας
Ο Νίκος Γόδας
Συνεχίζοντας το αφιέρωμα στην επίδραση του λαϊκού κινήματος στο ποδόσφαιρο στη χώρα μας, στο παρόν δημοσίευμα αναφερόμαστε σε περιπτώσεις ποδοσφαιριστών που υπήρξαν σπουδαίοι στα γήπεδα αλλά και εξίσου σπουδαίοι αγωνιστές στη λαϊκή πάλη. Σε δύσκολες συνθήκες αναδείχθηκαν πολλές μορφές κομμουνιστών και αγωνιστών που το ταλέντο τους και η αγάπη τους για το ποδόσφαιρο συναντήθηκαν με τις ιδέες και την πάλη για το δίκιο του λαού. Εκατοντάδες αθλητές και αγωνιστές, παιδιά του λαού, μεγαλωμένοι σε φτωχογειτονιές οι περισσότεροι, αποτέλεσαν τα μέλη μιας αθλητικής κίνησης που αναπτύχθηκε μέσα από το εργατικό κίνημα, με την ίδρυση των συλλόγων στις φτωχές γειτονιές, στα εργοστάσια, στα λιμάνια. Αθλητές - αγωνιστές, που παρέμειναν αμετακίνητοι στα ιδανικά του αγώνα, χωρίς να λογαριάζουν ούτε την ίδια τους τη ζωή. Αλύγιστοι, δεν αποκήρυξαν τις ιδέες τους, βγαίνοντας μπροστά στον αγώνα για το δίκιο και την προκοπή του λαού.
Ειδικά σ' αυτές τις περιπτώσεις, η ενασχόληση με τον αθλητισμό και ιδιαίτερα με το ποδόσφαιρο λειτούργησε ευεργετικά, και έτσι στοιχεία όπως η πειθαρχία, η συγκέντρωση, η αυτοπεποίθηση, η ηρεμία, η τόλμη, μπολιάστηκαν με τη φλόγα της επαναστατικής πολιτικής και μαζί με την πρακτική, επίμονη δουλειά, συνέθεσαν ένα ανίκητο μείγμα. Μείγμα που διαχρονικά σφυρηλάτησε αγωνιστές δοκιμασμένους, έμπειρους, που δεν ταλαντεύτηκαν, πρωτοπόρους, ικανούς να πρωταγωνιστήσουν σε κάθε αγώνα, μέσα και έξω από το γήπεδο, ή να ηγηθούν μιας ομάδας.
Ποδοσφαιριστές με ικανότητες οδηγήθηκαν σε αποκλεισμό και παραμερισμό λόγω των πεποιθήσεων και των καταβολών τους, τόσο την περίοδο του Μεσοπολέμου και της Κατοχής, όσο και επί μετεμφυλιακού καθεστώτος και της στρατιωτικοφασιστικής δικτατορίας του 1967 - 1974. Ειδικά το καθεστώς των συνταγματαρχών, με νόμο του κράτους προσπάθησε να παρέμβει στο ποδόσφαιρο με σκοπό να ελέγξει τα σωματεία, προκειμένου να εκλείψει η παρέμβαση των κομμουνιστών και άλλων αγωνιστών στους αθλητικούς συλλόγους. Η χούντα δεν δίστασε να διαλύσει ομάδες με ιστορία, όπως η Προοδευτική, ο Εργοτέλης, ο Διαγόρας Ρόδου, η Θύελλα Πατρών, ενώ αρκετοί ποδοσφαιριστές οδηγήθηκαν στην εξορία.
Αγωνίστηκαν για τα ιδανικά τους
Ο Σπύρος Κοντούλης
Ο Σπύρος Κοντούλης
ΝΙΚΟΣ ΓΟΔΑΣ (Ολυμπιακός): Ο παίκτης του Ολυμπιακού συνέδεσε από μικρός το όνομά του με το ποδόσφαιρο και τους κοινωνικούς αγώνες, μέσα από τις τάξεις του ΚΚΕ. Στην Κατοχή πολέμησε εναντίον των ναζί και των συνεργατών τους, φέροντας το βαθμό του λοχαγού στον επίλεκτο 5ο Λόχο Κοκκινιάς του ΕΛΑΣ, ενώ πήρε μέρος και στις μάχες του Δεκέμβρη του '44 ενάντια στους Αγγλους. Μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας, ο Νίκος Γόδας συνελήφθη και εξορίστηκε, μένοντας 3,5 χρόνια φυλακή. Ανυποχώρητος και ασυμβίβαστος, πιστός στην υπόθεση του σοσιαλισμού, δεν υπέγραψε «δήλωση μετανοίας», αν και του ζητήθηκε αρκετές φορές. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι τότε ιδιοκτήτες του Ολυμπιακού, τη φανέλα του οποίου είχε τιμήσει ο Νίκος Γόδας, δεν έκαναν τίποτα για να τον σώσουν και στις σχετικές εκκλήσεις απαντούσαν «όπως έστρωσε, να κοιμηθεί». Τελικά το αστικό κράτος οδήγησε τον Νίκο Γόδα στο εκτελεστικό απόσπασμα στις 19 Νοέμβρη 1948, στο Λαζαρέτο της Κέρκυρας. Τελευταία του επιθυμία ήταν να πεθάνει φορώντας τη φανέλα του Ολυμπιακού.ΑΓΓΕΛΟΣ ΜΕΣΣΑΡΗΣ (ΠΑΟ): Υπήρξε από τους σπουδαιότερους παίκτες του Παναθηναϊκού και βασικό στέλεχος της «χρυσής» ομάδας του 1930, η οποία στέφθηκε αήττητη πρωταθλήτρια, με πρώτο σκόρερ τον ίδιο. Ηταν μέλος της ΟΚΝΕ, όπως και πολλοί άλλοι παίκτες, και από τους πρώτους που πήραν μέρος στην Αντίσταση. Ο τότε ιδιοκτήτης του Παναθηναϊκού απαίτησε από τον παίκτη να σταματήσει να εκφράζει τις πολιτικές του πεποιθήσεις προκειμένου να συνεχίσει να είναι μέλος της ομάδας. Μετά από έντονες διαφωνίες, ο Μεσσάρης αποχώρησε από τον Παναθηναϊκό και στη συνέχεια, το 1931, σταμάτησε το ποδόσφαιρο σε ηλικία 21 ετών. Το 1932 διαγράφηκε διαπαντός από τον Παναθηναϊκό λόγω της πολιτικής του δράσης.
Ο Αγγελος Μεσσάρης
Ο Αγγελος Μεσσάρης
ΣΠΥΡΟΣ ΚΟΝΤΟΥΛΗΣ (ΑΕΚ): Γεννημένος στην Κοκκινιά, έκανε σπουδαία καριέρα ως παίκτης της ΑΕΚ που κατέκτησε το πρωτάθλημα της περιόδου 1939 - 1940. Πολέμησε στο αλβανικό μέτωπο και μετέπειτα συμμετείχε ενεργά στην Αντίσταση. Συνελήφθη από τους Γερμανούς και δολοφονήθηκε το 1944, στην προσπάθειά του να ξεφύγει από το καμιόνι που τον μετέφερε από το στρατόπεδο του Χαϊδαρίου στην Καισαριανή για να εκτελεστεί.ΚΩΣΤΑΣ ΛΙΑΡΟΣ (Απόλλων Καλαμαριάς): Ηταν σπουδαίος ποδοσφαιριστής και γενικά αθλητής, διακρίθηκε μάλιστα και στο αγώνισμα της κολύμβησης. Μέλος της ομάδας του Απόλλωνα Καλαμαριάς, που την περίοδο της Κατοχής χαρακτηρίστηκε παράδειγμα αντίστασης. Ο ίδιος, ακολουθώντας το παράδειγμα του συλλόγου, πήρε μέρος στην Αντίσταση μέσα από τις γραμμές του ΕΛΑΣ, ενώ αργότερα βρέθηκε εξόριστος στη Μακρόνησο. Μετά την εξορία κλήθηκε στην Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου, αλλά δεν πρόλαβε να παίξει, καθώς ο τότε προπονητής τον ενημέρωσε πως η κλήση έγινε «κατά λάθος» και πως η Εθνική ήταν «μόνο για τους εθνικόφρονες».
ΠΑΝΟΣ ΑΛΕΞΑΣ (Παναιτωλικός): Γεννημένος στο Αγρίνιο, υπήρξε σπουδαίος παίκτης του Παναιτωλικού, κομμουνιστής, φέροντας το βαθμό του ανθυπολοχαγού του ΕΛΑΣ, ενώ ήταν μέλος του Γραφείου της Επιτροπής Πόλης Αγρινίου του ΚΚΕ. Από τους πρωτεργάτες της λαϊκής αντίστασης κατά της τρομοκρατίας των χιτών και των ταγματασφαλιτών στην περιοχή. Συνελήφθη και εκτελέστηκε στις 31 Γενάρη 1949, με απόφαση του Εκτακτου Στρατοδικείου Μεσολογγίου. Πριν την εκτέλεσή του άφησε δύο γράμματα, ένα για τους γονείς του και ένα για τους υπόλοιπους συγγενείς. Στο πρώτο, χαρακτηριστικό είναι το κλείσιμό του, όπου τόνιζε τα εξής: «Δεν θέλω να λυπηθείτε για τον άδικο σκοτωμό μου. Σας ζητώ να συνεχίσετε τον αγώνα που εγώ άφησα μεσοστρατίς. Ζήτω το ΚΚΕ».
Ο Πάνος Αλεξάς
Ο Πάνος Αλεξάς
ΝΙΚΟΣ ΠΟΛΥΚΡΑΤΗΣ (Ολυμπιακός Πατρών): Πιο γνωστός ως Καπετάν Νικήτας, ο Νίκος Πολυκράτης ήταν μέλος του ΚΚΕ και αξιωματικός του ΕΛΑΣ και του ΔΣΕ. Οσο το επέτρεψαν οι συνθήκες ήταν ποδοσφαιριστής του Ολυμπιακού Πατρών και προπολεμικά θεωρούνταν από τους καλύτερους παίκτες του τοπικού πρωταθλήματος.ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΟΥΡΑΤΗΣ (Ολυμπιακός): Φτωχόπαιδο ξεκίνησε να παίζει μπάλα στους χωματόδρομους δίπλα στο «Καραϊσκάκη», και μετέπειτα έκανε σπουδαία καριέρα στον Ολυμπιακό και στην Εθνική ανδρών. Αντιστάθηκε ως σαλταδόρος στους Γερμανοϊταλούς κατακτητές, ενώ συμμετείχε και στην ποδοσφαιρική ομάδα της ΕΠΟΝ δίπλα στον Νίκο Γόδα, στο πλάι του οποίου πολέμησε στη Μάχη της Ηλεκτρικής. Το 1954 αποκλείστηκε από την Εθνική επειδή διεκδικούσε τις αποζημιώσεις των συμπαικτών του.

Πηγή:  Ριζοσπάστης 29-30 Σεπτέμβρη 2018

Δευτέρα, 14 Μαΐου 2018

Από τον Κωστόπουλο της Ξεβλαχιάς στον Δάντη της Καριόλας....

Ο γνωστός και μη εξαιρετός "ανθός" του πάλαι ποτέ life style και νυν ....νεόπτωχος ΠΕΤΡΟΣ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ, κατά την δήλωσή του, πριν λίγες μέρες, δήλωσε πανευτυχής ότι :
"Ξεβλάχεψε τη μισή Ελλάδα" όταν φυσικά ήταν στην εποχή της ακμής του, το ένδοξο τέκνο του Λαλιώτη και των λοιπών συγγενών.

Σήμερα έρχεται ένας άλλος "ανθός", ο ΧΡΗΣΤΟΣ ΔΑΝΤΗΣ, ο γνωστός και μη εξαιρετέος ποπ τραγουδιστής και γράφει το "ΚΑΡΙΟΛΑ ΣΕ ΜΙΣΩ" προπηλακίζοντας την σύντροφό του γιατί του τα ....φόρεσε.

Μάλιστα η τελευταία αυτή "επιτυχία" στην ΧΩΜΑΤΕΡΗ του σύγχρονου trend pop συνοδεύεται από χαρακτηριστικό σεξιστικό στυλ καθώς ο "αυστηρός" άντρακλας, λούζει μια μισόγυμνη σέξυ γυναίκα με ευγενείς διαλόγους.

Να θυμίσω στους νεώτερους ότι κάποτε, στην δεκαετία του 1980, ναι τότε στην "συντηρητική" βλαχο-Ελλάδα (κατά Κωστόπουλο), στην εφημερίδα "Ελευθεροτυπία" είχε μια στήλη ένα άλλο μπουμπούκι της "δημοσιογραφικής αλητείας", ο γνωστός ΦΑΣΙΣΤΑΣ  ΘΕΜΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ με το όνομα "ΜΑΥΡΗ ΤΡΥΠΑ".

Σε αυτήν την στήλη τότε δεινοπαθούσαν κάθε λογής κοινωνικές ιδιαίτερες ομάδες: ΚΝΕ, Ομοφυλόφιλοι, Γυναίκες, Ξανθές κλπ κλπ.

Ένα ωραίο όμως μεσημέρι ο Θέμος δέχτηκε την "επίσκεψη" μιας ομάδας ΓΥΝΑΙΚΩΝ που το έλεγε η καρδούλα τους και κουβαλούσαν κάμποσα από αυτά που έλεγε ότι είχε ο Θέμος στο παντελόνι του.

Το αποτέλεσμα ήταν να του ψιθυρίσουν κάποια "ΓΛΥΚΑ ΕΡΩΤΟΛΟΓΑ" στα αυτιά, τα οποία δεν ξέχασε ποτέ, και έγιναν αφορμή να πάρει τα μπογαλάκια του για άλλες παραλίες.

Τι θέλω να πω ;

Κάποτε, υπήρχαν αντανακλαστικά στην κοινωνία και στο Κίνημα. Και δεν μιλώ για πεσίματα και επιθέσεις αλλά μιλώ για δημόσια διαπόμπευση με χιούμορ την οποία δεν την αντέχουν κάτι τέτοιοι "άντρακλες" με βαριές τεστοστερόνες.

Όμως, είμαστε στο 2018. Γυναικείο Κίνημα δεν υπάρχει για να ευαισθητοποιηθεί με το τραγούδι κάλεσμα του Δάντη να δέρνουν και να βρίζουν τις "άπιστες" .

Συνεπώς κάθε σιωπή μας, τι κάνει ; 

ΕΣΕΙΣ ΤΙ ΛΕΤΕ ;

Σας ακούω




Κυριακή, 15 Απριλίου 2018

Βομβαρδισμός στη Συρία: Το "Παπατζιλίκι" Κυβέρνησης και Αξιωματικής Αντιπολίτευσης


Στήθηκε λοιπόν η Προβοκάτσια στη Συρία με την ....Επίθεση των Σύρων με ...χημικά όπλα, κάτι που σχεδιάζαν εδώ και καιρό οι Δυτικοί και έτσι πριν ...αλέκτωρ λαλήσει ξιφούλκησαν κατά της Συρίας πρεοξάρχοντος του θλιβερού γραφικού πολέμαρχου Τράμπ.

Από κοντά οι ξεδοντιασμένη "βασίλισσα", η Αγγλία και ουρά, μη λείψουν, οι Γάλλοι. Οι Γερμανοί, δεν είναι κορόϊδα να φάνε τη λέζα και έτσι στις περιπτώσεις αυτές κρατάνε διακριτές αποστάσεις τις οποίες φροντίζουν να κάνουν φωναχτές.

Ένας Βομβαρδισμός που στοίχισε την δολοφονία αθώων με τα χημικά αέρια. Λες και ο Άσσαντ είχε κανένα κίνητρο να το κάνει. Είναι σαν να συλλαμβάνεις ύποπτο για φόνο και δεν υπάρχει όχι κίνητρο αλλά πέφτεις πάνω σε αντικίνητρο.  Ψιλά γράμματα αυτά για την Διεθνή Προπαγάνδα.

Πάμε τώρα στην Ελληνική Πολιτική Σκηνή:

Μήπως διαβάσατε την Ανακοίνωση του Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών της ....Αριστερής μας Κυβέρνησης ;

Κάντε το για να γελάσετε ή να κλάψετε πραγματικά..!

Η Λέξη "ΚΑΤΑΔΙΚΗ" υπάρχει για την χρήση των Χημικών αερίων (και ορθά) αλλά απουσιάζει οποιαδήποτε αναφορά στον πιθανό ένοχο.

Το μεγάλο όμως "Παπατζιλίκι" είναι στην αναφορά του ΥΠΕΞ στους βομβαρδισμούς. Η Λέξη "καταδίκη" ΑΠΟΥΣΙΑΖΕΙ ΠΑΝΤΕΛΩΣ...! Και αντ' αυτής διαβάζουμε μια sic παρουσίαση για την αναγκαιότητα της διπλωματίας.

Καταλαβαίνετε λοιπόν την ΔΟΥΛΟΠΡΕΠΕΙΑ και τον ΒΑΘΜΟ ΕΞΑΡΤΗΣΗΣ της "αριστερής" Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛΛ από τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ. Καταλαβαίνετε το ...αριστουργηματικό της διπλωματίας. Τώρα αν σε λίγο ο Πούτιν εξοπλίσει την Τουρκία σαν αστακό, σαρώνοντας την ήδη διαταραχθείσα ισορροπία στο Αιγαίο, εμείς θα κλαίμε στην ποδιά των Αμερικάνων να μας ...προστατέψουν.

Όσον αφορά την αξιωματική μας αντιπολίτευση ; την Νέα Δημοκρατία ; Αφήστε το....! Μιλάμε επίσης για την απόλυτη ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ....! 
Εκεί διαβάσαμε ανακοίνωση με την οποία μας δηλώνουν οι φωστήρες Ραγιάδες της ΝΔ ότι οι βομβαρδισμοί ήταν ....ΑΝΑΓΚΑΙΟΙ...!

Καταλαβαίνετε λοιπόν τον λόγο και τις προσδοκίες που μπορεί να έχει ο Λαός μας από αυτά τα Κόμματα του συρμού.


Παρασκευή, 30 Μαρτίου 2018

ΝΙΚΟΣ ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗΣ: Αθάνατος στις καρδιές του Λαού.


30 Μάρτη 1952-30 Μάρτη 2018

66 Χρόνια από την Δολοφονία των

ΝΙΚΟΥ ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗ

ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΠΑΤΣΗ          ΝΙΚΟΥ ΚΑΛΟΥΜΕΝΟΥ     

ΗΛΙΑ ΑΡΓΥΡΙΑΔΗ

Ο Ελληνικός Λαός τιμάει τον μεγάλο αγωνιστή και πνευματικό άνθρωπο, όπως και τους συντρόφους του, που εκτελέστηκαν πριν το χάραμα σε μια κίνηση πανικού και τρόμου με συνθήκες που δεν έκαναν μήτε οι Ναζί.

Ένα μεγάλο αφιέρωμα εδώ για τον ΝΙΚΟ ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗ

Δευτέρα, 26 Μαρτίου 2018

Πέμπτη, 16 Νοεμβρίου 2017

Δυτική Αττική: Το πλυντήριο μιας Σάπιας Πόλης και Εξουσίας


Λεωφόρος Δημοκρατίας-Οδός Θηβών
Το σύνορο εκείνο που χωρίζει την Αττική στην ουσία σε δύο διαφορετικές πόλεις.
Το σύνορο στο οποίο ξεκινάει η Δυτική Αττική.

Αυτή η πολύπαθη και σημαδεμένη περιοχή του Ελεεινού Αστεως των τεσσάρων και πλέον εκατομμυρίων κατοίκων. 
Η Δυτική Αττική: η πύλη ενός "πλυντηρίου" που ξεπλένει μια Σάπια Πόλη και Εξουσία.
Από το 1945 που το μετεμφυλιακό κράτος στερέωσε την αιματοβαμμένη του ισχυροποίηση πάνω στον εξανδραποδισμό της επαρχίας και της περιφέρειας, η Δυτική Αττική έγινε το καταφύγιο συνάμα και το πλυντήριο κάθε κατατρεγμού αλλά και παραβατικότητας.



Εδώ στη Δυτική Αττική το οργανωμένο έγκλημα, ο υπόκοσμος, στρατολογεί το δυναμικό του στο κοινωνικό περιθώριο.
Εδώ βρίσκουν καταφύγιο σε καθεστώς αυθαιρεσίας και εγκατάλειψης οι Ρομά, ξένοι εργάτες, παλινοστούντες Ρωσοπόντιοι και άλλες ομάδες που ακροβατούν στα όρια του παραβατικού και της σκληρής ανομίας.


Στη Δυτική Αττική θα δούμε αναλφαβητισμό σε ποσοστά ανησυχητικά, επιπεδα θνησιμότητας που κινούνται στα όρια του τρόμου.
Στο Θριάσιο Πεδίο της Δυτικής Αττικής, μια άναρχη "ανάπτυξη" κατέστρεψε τα πάντα στο διάβα της.
Πάνω σε μπαζωμένα ρέματα, με την πλήρη ανοχή της Πολιτείας, μιας ελεεινά βρώμικης και διαπλεκόμενης Πολεοδομίας, και στη δράση μιας κάστας εργολάβων, στήθηκαν οι γνωστές "Βιομηχανικές ζώνες" της Δυτικής Αττικής.

Εδώ οι εκάστοτε κυρίαρχες Δημοτικές αρχές έβαλαν φαρδιά-πλατιά την υπογραφή τους πάνω σε πολεοδομικές "διευθετύσεις-διευκολύνσεις" που εξυπηρετούσαν οργανωμένα αστικά συμφέροντα και τη δική τους εκλογική πελατεία. Ο Στόχος τους πάντα να διαιωνίσουν την εξουσία τους στην αρπαχτή και στο συμφέρον.

Η Έννοια "ΑΝΤΙΠΛΗΜΜΥΡΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ" στην Δυτική Αττική είναι κενό γράμμα. Σποραδικά εκτελούνται διάφορα έργα, πάντα με γνώμονα την εξυπηρέτηση των "δικών μας" εργολάβων και τεχνικών εταιρειών.
Σοβαρή και οργανωμένη πολεοδομική παρέμβαση δεν έγινε ποτέ...!
Εδώ βλέπεις δεν έχουμε FAST TRACK διαδικασίες επενδύσεων. Η Δυτική Αττική δεν είναι Παλαιό Φάληρο για για τρέχουν με ταχύτητα φωτός τα έργα για το ίδρυμα Νιάρχου και την διαμόρφωση της παραλίας.
Η Δυτική Αττική δεν είναι Ελληνικό για να δίνεται η έκταση στον Λάτση για "αναβάθμιση" και επενδύσεις με διαδικασίες που βίασαν ακόμα και την Αρχαιολογική Εταιρεία.
Η Δυτική Αττική δεν είναι Ν. Φιλαδέλφεια για να γράφει η Περιφέρεια κονδύλι 35 εκατομ. € για έργα που θα διευκολύνουν το υπό ανέγερση ιδιωτικό γήπεδο ποδοσφαιρικής ΠΑΕ.



Είδατε πως έσκασε το νερό από τα γειτονικά βουνά στο Θριάσιο πάνω στην Εθνική Οδό, η οποία ...ορθολογικά σχεδιάστηκε σαν ...φράχτης στην έξοδο των νερών στη θάλασσα.
Αντιλαμβάνεστε τα κριτήρια και τις συνθήκες που οι ιδιωτικές κοινοπραξίες προχωρούν στη χάραξη οδικών σχημάτων.




Αυτή είναι η Δυτική Αττική....!
Όταν έγιναν αναγγελίες για αναβάθμιση του λιμανιού της Ελευσίνας για βιομηχανική χρήση, έτρεξαν όλα τα συμφέροντα να πιάσουν "θέσεις", να δεσμεύσουν τεράστιες εδαφικές εκτάσεις για να χτίσουν χώρους logistics. Χώρους που δόθηκαν πάνω σε μπαζωμένα ρέματα και απόφραξη διεξόδων χειμμάρων και ποταμών.



Αυτή είναι η Δυτική Αττική. Το ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ της Πρωτεύουσας. Ο Χώρος που στεγάζει τις πιο φτωχές λαϊκές μάζες, που βρίσκονται παραδομένες στη μοίρα τους. 
Από την άλλη, όλη αυτή η φτωχολογιά, μεγάλο της μέρος, κουβαλάει και εκείνη τις δικές της αυταπάτες έως και τις δικές της σοβαρότατες ευθύνες για την αποδοχή της σε αυτό το παιχνίδι. Για το ρόλο της να δέχεται αυτή τη μεταχείριση και αυτό το ρόλο. Και να περιορίζεται σε ατομικές λύσεις μικροσυμφέροντος στη λογική "έλα μωρέ, αφού το έκανε εκείνος, ας το κάνω και εγώ".

Έτσι το θέμα είναι εκρηκτικό και στην εκάστοτε φυσική εκδήλωση θα γίνεται θανατηφόρο. Για αυτό η κοινωνία πρέπει, με τη σειρά της, να πιέσει τους άρχοντες συλλογικά να δουν τη ζωή της πιο σοβαρά και πιο οργανωμένα.


Πέμπτη, 12 Οκτωβρίου 2017

Ο Αριθμός 167...

Συμμετοχή στην εξαίρετη Πρόταση-Δρώμενο της Αλεξάνδρας εδω:



H Εξαίρετη Φίλη Αλεξάνδρα έχει απευθύνει ένα κάλεσμα, με ευκαιρία το Έτος Νίκου Καζαντζάκη, "να μιλήσουμε, να παρουσιάσουμε ανθρώπους που έδωσαν τη ζωή τους για μια ιδέα. Που στάθηκαν γενναία στο εκτελεστικό απόσπασμα, που πολέμησαν, που εγκατέλειψαν κάθε χαρά της καθημερινής ζωής για να κάνουν πράξη το παγκόσμιο όνειρο μιας ανθρώπινης κοινωνίας"

Παίρνοντας λοιπόν τη σκυτάλη από μια σειρά σημαντικών δημοσιεύσεων σε αυτή τη σειρά έρχομαι, ταπεινά, να προσθέσω τη δική μου αναφορά σε μια μεγάλη μορφή, ενός νέου ανθρώπου, που τήρησε κατά γράμμα και με συνέπεια τις αρχές που αναφέρει στις σημειώσεις της η Αλεξάνδρα.

Ο ΑΡΙΘΜΟΣ 167
ΝΑΠΟΛΕΩΝ ΣΟΥΚΑΤΖΙΔΗΣ


Ένας νέος άνθρωπος στα όρια του θρύλου και του αγώνα. Ακροναυπλιώτης. Από αυτούς που ο "εθνικός αναμορφωτής", ο γνωστός φασίστας Μεταξάς, έριξε στα μπουντρούμια της Ακροναυπλίας και στη συνέχεια παράτησαν οι διάδοχοί του ως λεία στα Ναζιστικά γουρούνια για να αφανιστούν.

Γεννήθηκε στην Προύσσα το 1909. Πήρε το δρόμο της προσφυγιάς με την οικογένειά του και εγκαταστάθηκε μετά από κακουχίες και βάσανα, όπως όλοι οι πρόσφυγες, στο Ηράκλειο της Κρήτης, στο Αρκαλοχώρι. Σπούδασε στην Εμπορική σχολή της πόλης και έγινε λογιστής. Ήταν πολύγλωσσος. Μιλούσε Αγγλικά, Γαλλικά, Γερμανικά, Ρωσικά, Τούρκικα και από νωρίς έδειξε και την λογοτεχνική του δημιουργικότητα.

Από πολύ νωρίς, τα προβλήματα των απλών ανθρώπων και τα όνειρα για μια άλλη κοινωνία, δίκαιη και ανθρώπινη δεν τον άφησαν αδιάφορο. Οργανώθηκε στο χώρο της δουλειάς του στα Συνδικάτα των Εμποροϋπαλλήλων και εκεί συνάντησε την ...δημοκρατία του Μανιαδάκη και του Μεταξά. Συνελήφθηκε και εξορίστηκε στον Άη-Στράτη, έτσι για αρχή.



Από το 1927 έγινε μέλος της ΟΚΝΕ και στη συνέχεια του ΚΚΕ. Πρότυπο ελεύθερου και μορφωμένου ανθρώπου. Οργάνωσε φιλολογική συντροφιά στο Ηράκλειο. Δημοσίευσε επιφυλλίδες ως μικρά δοκίμια, χρονογραφήματα. Κατέγραψε έναν τεράστιο όγκο λαογραφικής δημιουργίας από μαντινάδες, παραμύθια, γνωμικά, γλωσσοδέτες και τα έθιμα του Κρητικού λαού.. Πρωτοστάτησε με το ΚΚΕ στην ίδρυση του πρώτου συνδικάτου στην Κρήτη, δούλεψε στην "Φωνή του Εργάτη", συμμετείχε το 1934 στην ίδρυση του Εργατικού κέντρου Ηρακλείου. Πιάστηκε στην μεγάλη απεργία των υποδηματεργατών, με απεργία πείνας στην απομόνωση. Πήρε μέρος στη μεγάλη εξέγερση των εργατών στην Πόλη, που οδήγησε σε ανοιχτό πόλεμο με τις δυνάμεις του στρατού και του κράτους. Έξι εργάτες νεκροί, δεκάδες πληγωμένοι αλλά η μεγάλη αυτή απεργία είχε αποτελέσματα καλυτέρευσης κάποιων όρων δουλειάς των εργατών.



Στα χέρια των ΝΑΖΙ έπεσε τον Απρίλη του 1941, εκλεκτή "χορηγεία" του καθεστώτος Μεταξά από τις φυλακές Ακροναυπλίας. Με εκατοντάδες άλλους πολιτικούς κρατούμενους μεταφέρθηκε στις φυλακές Τρικάλων και Λάρισας και τον Σεπτέμβρη 1943 μεταφέρθηκε με άλλους κομμουνιστές κρατούμενους στο μαρτυρικό ΧΑΪΔΑΡΙ. Εκεί, ως γνώστης της Γερμανικής, εκτελούσε και χρέη διερμηνέα. Εκεί έμελε να παιχτεί και το τελευταίο δράμα της πολυτάραχης ζωής του και μεγάλης του προσφοράς.



Δελτάριο προς τον πατέρα του Φώτη, από την εξορία του Άη-Στράτη







Η Κόκκινη Πρωτομαγιά του 1944

Έφτασε εκείνη η μεγάλη πραγματικά ημέρα. Η μέρα της θυσίας.  Η Μέρα της φωτιάς.
Εκεί που η σύγχρονη ιστορία του λαού μας συνάντησε την Εργατική Πρωτομαγιά.

Οι Ναζί, λυσσασμένοι από την επίθεση του ΕΛΑΣ σε μηχανοκίνητο τμήμα τους στους Μολάους και το θάνατο του Στρατηγού Κρέντς διατάσσουν την εκτέλεση 200 Κομμουνιστών κρατουμένων την ημέρα της Πρωτομαγιάς.



Η Γερμανική διοίκηση του στρατοπέδου Χαϊδαρίου δίνει εντολή για συγκέντρωση των κρατουμένων. Ο Σουκατζίδης, ως διερμηνέας, διαβάζει την απόφαση στα Ελληνικά. Στον ΑΡΙΘΜΟ 167 διαβάζει το δικό του Όνομα. Φωνάζει μεγαλόφωνα "ΠΑΡΩΝ" και δίνει τον κατάλογο στον Διοικητή Φίσερ για να συνεχίσει, ενώ εκείνος παίρνει θέση ανάμεσα στην ομάδα των μελλοθανάτων. Ο Διοικητής του ζητάει επίμονα να παραμείνει στη θέση του.
-Όχι εσύ, όχι εσύ Ναπολέων...!
 Ο Ναπολέων τον ρωτά:
-Αν εγώ γλυτώσω θα εκτελεσθεί ένας λιγότερος ;
Ο Φίσερ απαντά:
-Έχω εντολή να εκτελέσω διακόσιους.
-Άρα θα είμαι στη σειρά μου, απαντά ο Σουκατζίδης. 
Σύμφωνα με τον Δημήτρη Ψαθά, το Γερμανικό τέρας, μετά την απάντηση αυτή στάθηκε σε στάση Προσοχής απέναντι στον Ναπολέοντα.
Έτσι ο Ναπολέων Σουκατζίδης κρατά τη σειρά του, με τον αριθμό 167 στη λίστα των μελλοθανάτων.

Πριν ξεκινήσουν τη μεγάλη στράτα προς την Καισαριανή γράφει το τελευταίο του γράμμα στον Πατέρα του:

"Πατερούλη, πάω για εκτέλεση, να 'σαι περήφανος για τον μονάκριβο γιο σου. Ν' Αγαπάς και να λατρεύεις την κορούλα σου και την αδελφούλα μου, κι οι δυο τους μεγάλοι άνθρωποι. Γεια. Γεια Πατερούλη"


Στο Δρόμο της Θυσίας

Οι διακόσιοι μελλοθάνατοι οδηγήθηκαν στο Σκοπευτήριο Καισαριανής. Ήταν Πρωτομαγιά του 1944. Εκεί τους χώρισαν σε 20άδες. Στην ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΙΚΟΣΑΔΑ πήρε θέση ο Ναπωλέων Σουκατζίδης γιατί θα ήταν αυτός που έκλεινε τον Κόκκινο κύκλο της θυσίας. Πριν ακόμα και εκεί, έκανε χρέη μεταφραστή. 
Σαν η πρώτη εικοσάδα πήρε τη θέση της, ο επικεφαλής Ναζί είπε στον Σουκατζίδη:
-Ρώτησέ τους αν έχουν τίποτα να πούνε
Ο Σουκατζίδης μεταφράζει και μια στεντόρεια φωνή ακούγεται μαζικά:
-Ζήτω η Ελλάδα, ζήτω η Λευτεριά.
Η Επόμενη στιγμή ανήκε στον ανατριχιαστικό ήχο των πολυβόλων.
Η Σκυτάλη του θανάτου με τις εικοσάδες συνεχίζεται ενώ οι μελλοθάνατοι αναγκάζονται να φορτώσουν τους νεκρούς στα αυτοκίνητα.
Στο τέλος, γύρω στις 10 το πρωί δεν υπήρχε πια τίποτα εκεί.




Έτσι, το Νούμερο 167, ο Ναπολέων Σουκατζίδης, πέρασε στο Πάνθεον των ηρώων. Στο Πάνθεο των αγωνιστών του λαού μας. Φυσικά το όνομά του, όπως και τα ονόματα εκείνων που εκτελέστηκαν μαζί του, όχι μόνο δεν δόθηκαν ως ονόματα σε οδούς ή πλατείες όπως τα ονόματα δεκάδων προδοτών, εγκληματιών, τυχοδιωκτών και επιβητόρων του λαού και της πατρίδας μας αλλά αντί μπήκαν στην ιστορία των νικητών με το στίγμα του προδότη και "εχθρού της πατρίδος".

Αυτή είναι η Μοίρα των αγωνιστών στην Ελλάδα. Από το 1821, όταν τα παλικάρια που πολέμησαν στα βουνά και τις ράχες είδαν τις λόγχες των Βαυαρών και των χωροφυλάκων να τους σύρουν σε φυλακές και θανάτους, ίσαμε σήμερα. Η Ίδια ιστορία.

Αυτός ήταν ο ΝΑΠΟΛΕΩΝ ΣΟΥΚΑΤΖΙΔΗΣ
Ένας απλός καθημερινός φωτεινός αγωνιστής
Ένας άνθρωπος, ένας πατριώτης
ένας Κομμουνιστής

Το Νούμερο 167 θα τον συνοδεύει πάντα στις μνήμες της καταγραφής εκείνης της Μέρας.


Δεκαεπτά μέρες μετά την μαζική εκείνη δολοφονία, στρατιωτικό τμήμα του ΕΛΑΣ από 100 άντρες, έσπασε τη Γερμανική κατοχή και κατέθεσε στεφάνι στον ιερό χώρο της εκτέλεσης.

******************************

Σημείωση: Οι φωτογραφίες ντοκουμέντα είναι από το Ιστορικό Αρχείο της Κ.Ε. του Κ.Κ.Ε.

Υ.Γ. Δεν αντέχω να μην κάνω μια παρατήρηση. Αυτές τις μέρες βγαίνει στους Κινηματογράφους η ταινία του Παντελή Βούλγαρη "Το τελευταίο σημείωμα". Λυπάμαι που θα μιλήσω για ένα καθοριστικό ΑΤΟΠΗΜΑ του Βούλγαρη, που είναι πλέον προφανές ότι ξεπλένει την ένταξή του στην καθεστωτική τέχνη και τους χορηγούς της. Οι 200 εκτελεσμένοι ήταν απλά "200 πατριώτες...." Έτσι απλά γίνεται το ξέπλυμα αδέλφια στην ιστορία. Το τι ήταν αυτοί οι 200 και τι ακριβώς αναφέρει η απόφαση των Ναζί για τον Βούλγαρη παραμένει επουσιώδες. Τυχαίο ; Κρίμα....! κρίμα και ντροπή...!