ΚΟΚΚΙΝΟ ΔΙΚΤΥΟ

Μερικές φορές οι αυταπάτες, τα ψέμματα τυλίγονται εύκολα μέσα στη φωτιά και στις στάχτες. Μαζί με αυτές καίγονται μαζί τους και κάποια "όμορφα" και "λαμπερά" παραμύθια περί της περιβόητης "Χώρας της Ελευθερίας, των ευκαιριών και της ευημερίας". Δεν είναι η πρώτη φορά και φυσικά δεν θα είναι και η τελευταία που τα ασημόχαρτα του ψεύδους και της προπαγάνδας θα σκεπάσουν έναν δολοφονημένο μαύρο στους δρόμους των ΗΠΑ. Και δεν θα είναι η τελευταία που φωτιές και καταστροφές θα ξεπηδήσουν άναρχα και τυφλά μέσα από την κοινωνική λαϊκή οργή. Ένα κράτος και μια κοινωνία που γεννήθηκε πάνω στην γενοκτονία ενός ολάκερου λαού, (Ινδιάνοι). Μια κοινωνία που η παράδοσή της ήταν οι "πιστολάδες", οι τυχοδιώκτες και οι χαρτοπαίκτες του Far West. Μια κοινωνία που περισσότερο νοιάζεται για την συλλογή των όπλων που έχει κάθε σπίτι παρά για το επίπεδο της δημόσιας υγείας της. Ένα κράτος που ουδέποτε ξεπέρασε τον φυλετισμό, τη δουλεία, τη φεουδαρχία και το κυνήγι των ...

Πριν λίγες μέρες είχα καταθέσει εδώ:   Πανδημίας πρώτη φάση-συμπεράσματα και εκτιμήσεις Στο πρώτο εκείνο μέρος είχα καταθέσει τις προσωπικές μου εκτιμήσεις από τα πρώτα συμπεράσματα ή τις εκτιμήσεις που μπορεί να κάνει κανείς διεθνώς μετά το πρώτο κύμα της πανδημίας του covid19. Μιας πανδημίας που, σίγουρα βρίσκεται σε κάμψη αλλά σε καμιά περίπτωση δεν έχει εξαλειφθεί σαν απειλή καθώς η μαύρη λίστα των απωλειών σε ανθρώπινες ζωές συνεχίζεται αμείλικτη. Μάλιστα αυτή έχει μεταφερθεί σε χώρες της Λατινικής Αμερικής, κύρια στη Βραζιλία, όπου η εγκληματική πολιτική του φασίστα προέδρου της οδηγεί χιλιάδες ανθρώπους στον αφανισμό. Αυτή τη στιγμή που γράφεται αυτό το άρθρο έχουμε σε ανθρώπινες απώλειες τα εξής στοιχεία: ΗΠΑ 79.528 θάνατοι Μεγάλη Βρετανία 31.930 θάνατοι Ιταλία 30.560 θάνατοι Ισπανία 26.621 θάνατοι Γαλλία 26.383 θάνατοι Βραζιλία 11.123 θάνατοι Βέλγιο 8.707 θάνατοι Κίνα 4.637 θάνατοι Συνολικοί θάνατοι όπως καταγράφονται στα στοιχεία του JHU CSS...

Στις 4 Μάη λήγει και επίσημα η πρώτη φάση της αντιμετώπισης της πανδημίας του covid19 στην πατρίδα μας. Η περίοδος της καραντίνας λήγει και ξεκινά το στάδιο της επιστροφής σε λογική ανοσίας αγέλης. Γιατί εδώ τώρα θα κριθούν πολλά. Έτσι θεωρείται δεδομένη η κρισιμότητα της φάσης αυτής. Την ίδια περίπου εξέλιξη έχουμε και στις λοιπές χώρες της Δυτικής Ευρώπης με διάφορες παραλλαγές. Η Πανδημία, η εξέλιξη, οι επιδράσεις, η αντιμετώπισή της, σε όλον τον κόσμο δεν μπορεί να αφήσει απ' έξω την πολιτική. Γιατί ένα τέτοιο ζήτημα είναι καθαρά και πολιτικό. Εμπλέκει κράτη, διεθνείς οργανισμούς, απόψεις, συγκροτημένες υπηρεσίες, αρχές και οργάνωση.  Είναι λοιπόν στιγμή να κάνουμε μια σειρά από πρώτες σκέψεις και συμπεράσματα πάνω σε αυτό που μας βρήκε στη ζωή μας. Θα χωρίσω τις εκτιμήσεις μου σε δύο μέρη: 1) Τι έδειξε η πανδημία διεθνώς 2) Η πανδημία στην Ελληνική πολιτική σκηνή Μέρος 1ο:  Τι έδειξε η πανδημία για την Διεθνή πολιτική σκηνή 1) Πέντε κορυφαί...

Η Επικαιρότητα τρέχει με τις στροφές στα κόκκινα! Ζούμε στιγμές πρωτόγνωρες για την μεταπολεμική εποχή μας. Πολλά και διάφορα τρέχουν ολόγυρά μας αυτές τις μέρες και απασχόλησαν ή απασχολούν την ειδησεογραφία και καθημερινότητά μας. Φυσικά το μέγα θέμα δεν μπορεί να είναι άλλο από την πανδημία του κορονοϊού, που δοκιμάζει την ανθρωπότητα παγκόσμια. Όμως, στα "ψιλά" της ειδησεογραφίας έχουμε εξελίξεις που κάθε άλλο παρά άσημαντες είναι. Απλά περνάνε χωρίς την προσοχή μας άσχετα αν θα επηρεάσουν άμεσα ή έμμεσα τη ζωή μας. Πανδημία. Το Ελληνικό Μοντέλο: Εκφράζω μια ταπεινή σκέψη και συνάμα ανησυχία για το θέμα της διαχείρισης της πανδημίας στη χώρα μας. Οι μετρήσεις είναι πολύ λίγες καθημερινά στη λογική να "στριμώξουμε" τα υφιστάμενα ανεγνωρισμένα κρούσματα και να μπορέσουμε να τα εντάξουμε σε μια υποβαθμισμένη δημόσια υγεία. Έτσι παραμένουμε ακόμα, σε μεγάλο βαθμό, στην άγνοια του τι ακριβώς συμβαίνει στον πληθυσμό μας.  Πιστεύω αυτή η απόκλιση ...

Στις ζοφερές και πρωτόγνωρες μέρες που ζούμε, στη σκιά του COVID-19, υπάρχει μια επικοινωνιακή "καταιγίδα" επίκλησης της έννοιας της ατομικής ευθύνης των πολιτών απέναντι στα μέτρα προφύλαξης. Εξηγούμαι: ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ κάνουν! Φυσικά και υπάρχει ανάγκη αυτοπειθαρχίας στο έπακρο! Και βέβαια γεμίσαμε εικόνες με παντελώς ανεύθυνους πολίτες που, για ένα αχαρακτήριστικο εγωιστικό λόγο, αγνοούν κάθε μέτρο προφύλαξης. Από την άλλη όμως, δεν μπορώ να μην παρατηρήσω ότι καλλιεργείται υστερικά τόσο από κρατικούς παράγοντες όσο και τα μέσα προπαγάνδας-ΜΜΕ, μια προσπάθεια να αγνοηθούν παντελώς οι ευθύνες της πολιτείας και του κράτους απέναντι στην κοινωνία. Από την εποχή της συγκρότησης οργανωμένων κοινωνιών, έστω και της κλασικής Δυτικής αστικής κοινωνίας, οι πολίτες πληρώνουν φόρους, πολλές φορές αβάσταχτους, για να έχουν ένα κοινωνικό κράτος που θα σταθεί δίπλα τους στις κρίσιμες ώρες. Από την εποχή των μνημονίων ζήσαμε μια διάλυση της Δημόσιας Υγείας σε όλα τα ...

Τις τελευταίες μέρες η εξάπλωση του COVID-19 ανάγκασε τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας να τον αποκαλέσει πανδημία. Κανείς δεν ξέρει πώς θα εξελιχθεί η πανδημία. Πλήθος ιατρικών εργασιών βλέπουν το φως της δημοσιότητας, οι κυβερνήσεις μιλούν ήδη για «κρίση δημόσιας υγείας», το μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη παρακολουθεί με αγωνία. Οι εξελίξεις των τελευταίων ημερών φανερώνουν πόσο σάπιο είναι το σύστημα που ζούμε. Αποδεικνύουν το θρίαμβο της επιστήμης και τη χρεοκοπία της μεταφυσικής. Κι όμως ...ο «καθένας» κάνει τη δουλειά του. Η μεγάλη εικόνα Οι δηλώσεις ελάχιστων λοιμωξιολόγων ότι ο COVID-19 δεν μεταδίδεται με τη «μεταλαβιά» δεν είναι απλώς φαιδρότητα, αλλά σκοταδισμός. Το ανακοινωθέν της Ιεράς Συνόδου ότι «η κοινωνία από το Κοινό Ποτήριο της Ζωής ασφαλώς και δεν μπορεί να γίνει αιτία μετάδοσης ασθενειών» είναι επικίνδυνη. Ενα σεβαστό ατομικό δικαίωμα δεν μπορεί να ασκείται εις βάρος της δημόσιας υγείας. Για άλλη μια φορά φανερώνεται ο αναχρονιστικός εναγκαλισμός κράτους ...

Η Ε.Ε. είναι μια μεγάλη κοινωνία ...αλληλεγγύης. Έτσι ήταν το βασικό μότο όσων προπαγανδίζουν την άκριτη αποδοχή των πάντων στον "μεγάλο" αυτόν οργανισμό. Η πολιτική του Ιμπεριαλισμού, οι Αμερικάνοι, το ΝΑΤΟ και από κοντά η Ε.Ε. οδήγησαν στην καταστροφή των χωρών της Μ. Ανατολής και της Α. Μεσογείου. Αποτέλεσμα οι χιλιάδες πρόσφυγες, θύματα πολέμου και εξανδραποδισμού. Όπως τα αρχαία ιστορικά χρόνια. Όπως δηλαδή γίνεται πάντα. Η Ελλάδα, εκτός από τις αλυσίδες των μνημονίων, σηκώνει και το "σταυρό" του μεταναστευτικού. Εκείνη έχει το μεγάλο ποσοστό στην Ε.Ε. Και μετά η Ιταλία και η Γερμανία. Οι πλούσιες χώρες του Βορρά, όχι απλά τίθενται αλληλέγγυες αλλά "σηκώνουν και το δάχτυλο" χτίζοντας φυλακές και τείχη απέναντι στο προσφυγικό κύμα, αρνούμενες να δεχτούν, ως οφείλουν μέρος των προσφύγων. Η Λύση του προβλήματος θα ήταν απλή, τουλάχιστον θα ήταν βιώσιμη, αν ΟΛΕΣ οι χώρες της Ε.Ε. άνοιγαν τις δομές φιλοξενίας του προσφυγικού κύματος με οργανωμέ...