Πέμπτη, 20 Δεκεμβρίου 2012

ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ την ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗ σας.... ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ και το ΠΡΟΪΟΝ του ΜΟΧΘΟΥ μας ΖΗΤΑΜΕ....


Πεθαμένα όνειρα........εικόνες να ταξιδεύουν στο μυαλό με σατανικά κολασμένα καρέ..
Κάποτε είχες νιάτα, κάποτε αγάπησες και αγαπήθηκες, κάποτε μοιράστηκες αγκαλιές, κάποτε μοίρασες και πήρες χαρά, γέλιο, πίκρα, δάκρυ, χαμόγελο....

ίσως κάποτε να δημιούργησες, να έφτιαξες, να συνόδεψες τα παιδιά σου στο σχολείο....
Ίσως μάλιστα ετούτες τις χρονιάρες μέρες να ταξιδεύει ο νους σου σε στολισμένα φτωχικά δωμάτια, σε στολισμένα δέντρα, σε φάτνες, σε ανοιχτές αγκαλιές και σε δώρα ταπεινά ολόγυρα στο δέντρο παραμονή πρωτοχρονιάς......


Μεγάλωσες, δούλεψες, ξόδεψες την εργατική σου δύναμη σε διάφορα αφεντικά, άλλα έτσι άλλα αλλιώς, ο μόχθος σου έγινε πλούτος, έγινε προϊόν, έγινε κέρδος....

Εσύ δεν τα κατάφερες......! ίσως από σειρά συγκυριών, υποκειμενικών και αντικειμενικών σήμερα στέκεσαι εδώ ολομόναχος να μετράς τα ελάχιστα παγωμένα τετραγωνικά απ το παγκάκι σου....


Δεν ξέρεις πόσο με βασανίζει το ερώτημα που ακουμπάς άραγε τη σκέψη σου ;;; ποιο λιμάνι αγκαλιάζει το πληγωμένο σου σκαρί ;;;
ποιος πόνος τρέχει και χαράζει το είναι σου ;;;
Δες ολόγυρά σου πέρα στο βάθος.......δες τα κάποια πολυτελή αυτοκίνητα, τους πλαστικούς ανθρώπους, κοστουμαρισμένους, πλούσιους, με τα φιασιδωμένα κορμιά και τα άδεια χαμόγελα να χασκογελάνε.......και να πορεύονται...


Τα πληγωμένα πόδια σου, κουβάλησαν πάμπολα απ τα σακούλια με τα κέρδη τους...

Η ΔΟΥΛΕΜΕΝΗ ΥΠΕΡΑΞΙΑ σου, έγινε κομπόδεμα επένδυσης στους "πατριώτες" των θύρίδων, των μεγαλοκαταθέσεων του εξωτερικού, έγινε spreads, CDS, έγινε ομόλογα ανταλλαγής, χρεώγραφα, μετοχές και υπεραξίες σε τράπεζες και χρηματιστήρια....

Μέσα σε όλα αυτά ήσουν παρών τόσα χρόνια.....!!! 
ΔΙΚΑ ΣΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑΤΑ ΑΝΘΡΩΠΕ του ΜΟΧΘΟΥ......
ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΠΑΡΑΓΩΓΗ......ΔΙΚΟΣ ΣΟΥ ΠΛΟΥΤΟΣ....


Τώρα, απλώνεις τα χέρια, σύ ο ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ, γίνηκες ΖΗΤΙΑΝΟΣ....!!!!






Φυσικά είσαι ....ΤΕΜΠΕΛΗΣ....!!!! ΑΚΑΜΑΤΗΣ....ΑΧΡΗΣΤΟΣ....!!!
Στα πλάισια του κόσμου τους είσαι
ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΟΣ.......

Και για κείνους αποτελείς το όμορφο και "ευγενικό" τους άλλοθι....!!!


ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗ.....!!!!!!

Γέμισαν τις ...ευαγείς τους ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ με .....ΕΥΓΕΝΕΙΣ ΧΟΡΗΓΙΕΣ κατά της ....φτώχιας....
Γέιμσαν τα ερτζιανά ραδιόφωνα με διαφημίσεις για τις ΧΟΡΗΓΙΕΣ ΕΥΣΠΛΑΧΝΙΑΣ τους.....

Γίνηκαν ΕΜΠΟΡΟΙ του ΠΟΝΟΥ......!!!!
Κάθε "αξιοπρεπής" επιχείρηση και μεγάλη αλυσίδα στις μέρες μας το παίζει ....Φιλάνθρωπη.

Χορηγούν και παραχωρούν για να έχουν την ΦΟΡΟΑΠΑΛΛΑΓΗ, ξέρουν αυτοί καλά, και το ΑΛΛΟΘΙ στην κοινωνία....

Κείνοι που ΕΚΛΕΨΑΝ το ΜΟΧΘΟ σου
Κείνοι που ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΗΚΑΝ την ΕΡΓΑΤΙΚΗ σου ΔΥΝΑΜΗ....

τώρα σου δίνουν τον ΕΡΑΝΟ της "ΑΓΑΠΗΣ" τους.......
ειδικά τούτες τις μέρες....στα κάλαντα της Αγάπης....!!


ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗ τους μωρέ.....!!!!!!!
ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ τη ΛΥΠΗΣΗ εκείνων που πάτησαν στις δικές μας ζωές για να αυγατίσουν τις κοιλίες τους και το κενό της ματαιοδοξίας τους.....



ΔΕΝ ΑΞΙΖΟΥΜΕ ΖΗΤΙΑΝΟΙ στο ΜΟΧΘΟ ΜΑΣ

ΤΟ ΠΡΟΪΟΝ ΤΟΥ ΜΟΧΘΟΥ ΜΑΣ ΖΗΤΑΜΕ και ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ
ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ
ΑΝΘΡΩΠΙΑ

Το ΤΣΑΚΙΣΜΑ της ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ.....
Εμείς.......!!!!!

Οι "ΓΑΒΡΙΑΔΕΣ" και της "ΓΗΣ ΟΙ ΚΟΛΑΣΜΕΝΟΙ"


ΔΕΝ ΔΙΝΩ ΛΕΞΕΙΣ ΠΑΡΗΓΟΡΙΑ....
ΔΙΝΩ ΜΑΧΑΙΡΙ Σ' ΟΛΟΥΝΟΥΣ....
ΚΑΘΩΣ ΤΟ ΜΠΗΓΩ ΜΕΣ ΣΤΟ ΧΩΜΑ...
ΓΙΝΕΤΑΙ ΦΩΣ...ΓΙΝΕΤΑΙ ΝΟΥΣ.....






2 σχόλια:

  1. Γνωρίζω προσωπικά μία γυναίκα, απόμαχο της ζωής, καρκινοπαθή σήμερα, αλλά ζωντανή (μετά από 4 χειρουργεία), με όλη τη σημασία της λέξης. Είναι μητέρα ενός παιδιού, το οποίο και μεγάλωσε ολομόναχη, περνώντας δια πυρός και σιδήρου, εργαζόμενη σε ότι μπορεί να φανταστεί ανθρώπινος νους. Σήμερα είναι 73 ετών.

    Το 1996, όταν έχασε τον σύζυγό της, έμεινε χωρίς εισόδημα επί 5 χρόνια, γιατί έλειπαν ... 16 ένσημα για να συμπληρωθεί ο κατάλληλος αριθμός που απαιτούνταν για σύνταξη χηρείας, αλλά και γιατί εν συνεχεία, δύο ασφαλιστικά ταμεία, το ΙΚΑ και το ΝΑΤ, αντιδικούσαν ποιο ήταν υποχρεωμένο να δώσει την σύνταξη. Μετά από 5 έτη άνευ εισοδήματος, τελικά δόθηκε από το ΙΚΑ σύνταξη ύψους 670 ευρώ μηνιαίως. Αν δεν υπήρχε ο μοναδικός γιος της, να τσοντάρει από το μικρό του μεροκάματο τότε, η γυναίκα αυτή θα είχε πεθάνει της πείνας.

    Στη συνέχεια, η ΔΟΥ θυμήθηκε ότι είχε κάτι κτήματα στην ιδιαίτερη πατρίδα της, σε ένα χωριό της Εύβοιας, από κληρονομιά της μητέρας της, που είχε αποδημήσει εις κύριον από το 1988! Με τα πρόστιμα, τις προσαυξήσεις και τα λοιπά ρέστα, η απαίτηση του φόρου κληρονομιάς ήταν κοντά στις 20.000 ευρώ (ναι, 20.000 ευρώ από μία συνταξιούχο των 670 ευρώ). Επειδή βέβαια ήταν αδύνατη η αποπληρωμή αυτής της "υποχρέωσης" η εφορία προχώρησε σε διαδικασία πλειστηριασμού, όχι των κτημάτων στο χωριό (όχι βέβαια), αλλά της πρώτης (και μοναδικής) κατοικίας της των 50 τετραγωνικών. Αν δεν υπήρχε ο μοναδικός γιος της να συνάψει δάνειο για να αποπληρώσει την "υποχρέωση" προς το κράτος, η γυναίκα αυτή θα είχε μείνει άστεγη. το δάνειο φυσικά ακόμη αποπληρώνεται.

    Γιατί έγραψα αυτή την μικρή, αλλά δυστυχώς, όχι μοναδική, ιστορία? Για να δείξω με ένα ζωντανό παράδειγμα πόσο εύκολο είναι ένας τίμιος αγωνιστής της ζωής, να καταλήξει ένα πεταμένο κομμάτι κρέας σε ένα παγκάκι.

    Ωραία είναι τα παραμύθια, περί περιθωριακών, αλκοολικών, τεμπέληδων, εγκεφαλικά καθυστερημένων άστεγων, αλλά είναι χωρίς Χιονάτη και Κοκινοσκουφίτσα. Αντίθετα όμως από τις γνωστές ηρωίδες των παιδικών παραμυθιών που δεν υπάρχουν, υπάρχουν δράκοι κι όρνεα, που έρχονται να κατασπαράξουν τις συνειδήσεις ενός κόσμου που βουλιάζει στην αποβλάκωση και στον καταναλωτικό μύθο του!

    Όχι ρε φτηνά δημιουργήματα της τηλεοπτικής χαζομάρας, όχι ρε ανεπρόκοποι λεφτάδες, δεν θέλει κανένας ελεημοσύνη, δεν την χρειάζεται κανείς, αγώνας χρειάζεται να πάρουμε πίσω αυτά που μας κλέψατε και μας κλέβετε, γιατί δεν είναι ευρώ, είναι οι ίδιες μας οι ζωές....και θα τα πάρουμε...δεν θα τα ζητήσουμε....ΘΑ ΤΑ ΠΑΡΟΥΜΕ!

    Βέβαια κάθε κανόνας έχει την εξαίρεσή του. Ναι, κάποιοι χρειάζονται ελεημοσύνη, γιατί για αυτήν γεννήθηκαν και με αυτήν θα πεθάνουν. Έτσι κι αλλιώς στους λοβοτομημένους δούλους δεν μπορείς να προσφέρεις τίποτα άλλο, παρά αυτό που πάντα ζητούσαν... λίγη άχρηστη "ζωή" κι έναν αδιάφορο φυσικό θάνατο!

    Η ιστορία δεν γράφτηκε ποτέ σε γκρίζο φόντο, γράφτηκε πάντα με λάμψεις!!! Το νου σας κοράκια!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Η ιστορία δεν γράφτηκε ποτέ σε γκρίζο φόντο, γράφτηκε πάντα με λάμψεις!!! Το νου σας κοράκια!!!"

      H Ιστορία γράφτηκε όντως έτσι. Ποτέ με τρόπο βελούδινο και αναίμακτο, χωρίς οδύνη. Ολάκερη η φύση της δημιουργίας είναι σύμφυτη με το ηφαίστειο και τη γένεση.

      Όσες κάποτε ψέλισσαν ότι στην επανάσταση "δεν θα ανοίξει μύτη" προφανώς έχουν άλλες ονειρώξεις στο μυαλό τους.....

      Το παράδειγμα είναι σαφέστατο για το πως μια ΠΟΛΙΤΙΚΗ μπορεί άνετα να οδηγήσει έναν άνθρωπο στο ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΟ. Και Aelios πολύ σωστά το ανέφερες για να κάψεις και τα τυχόντα άλλοθι.

      Πορευόμαστε λοιπόν την οδό της χειραφέτησης και της περηφάνειας.....

      ΕΜΠΡΟΣ ΤΗΣ ΓΗΣ ΟΙ ΚΟΛΑΣΜΕΝΟΙ.....

      Διαγραφή